Views
3 months ago

Chef Thailand Magazine Published in English and Thai languages

  • Text
  • Bangkok
  • Brun
  • Michelin
  • Tempelhoff
  • Thailand
  • Cuisine
  • Allan
  • Chefs
  • Squid
  • Ingredients
Talk to the Chef Aom tells her tale, her inspirations and her desire to keep the traditions of street food alive. Talking about street food. We explore the amazing street food scene and there is no question that Bangkok and Thailand have the best in the world. South Africa has been a culinary bubble waiting to burst. The fertile areas of Cape Town have given the stage for Chef Peter Tempelhoff. Also, there are plenty of recipes and other stories, including an update from Michelin in California that feature throughout the magazine.

The Queen of Curbside

The Queen of Curbside Cuisine ริมทาง อายุ 75 ปีคนนี้ ก็ยิ่งทำให้ยอดการจองโต๊ะของร้านเจ็ไฝนั้นเป็นที่ต้องการ มากยิ่งขึ้นไปอีก แล้วถามว่ามันจะคุ้มค่าหรือเปล่า หรือมันอาจจะเป็นแค่กระแสการโปรโมตหรือ เปล่า ก็ขอบอกเลยว่า ถ้าคุณสามารถอดทนรอต่อคิวที่ยืดยาวและราคาที่สูงได้มัน ก็คุ้มค่าแน่นอน! เพราะทุกเมนูนั้น เรียกได้ว่าเป็นทุกอย่างที่อาหารข้างถนนควร จะเป็นจริง ๆ - ทั้งความเผ็ดร้อนหอมหวน อาหารที่ปรุงสุกใหม่ และรสชาติที่ล้ำ เลิศ ส่วนราคาที่หนักหน่วงนั้น เจ๊ไฝก็ยืนยันเองเลยว่า วัตถุดิบและผลิตผลที่ใช้ ทั้งหมดต้องมีคุณภาพดีที่สุดเท่านั้น และแน่นอนว่ามันไม่ได้มีราคาที่ถูกแน่ ๆ (แม้แต่ในประเทศไทยเอง) การได้เพลิดเพลินกับอาหารของเจ๊ไฝนั้นถือว่าเป็นส่วนที่ทำได้ง่ายมาก แต่ส่วน ที่ยากกว่าก็คือการที่จะได้โต๊ะนั่งที่มีอยู่เพียงครึ่งโหลในเวลาที่จำกัดของแต่ละวัน ซึ่งหากคุณไม่ได้มีชื่ออยู่ในการจองล่วงหน้าแล้ว คุณก็สามารถลงชื่อรายวันเพื่อ 100 88 ความหวังว่าอาจจะมีที่ว่างพอจะแทรกได้ในนาทีสุดท้าย ซึ่งคุณจะต้องไปที่ร้าน ในเวลา 11.00 น. แล้วลงชื่อของคุณไว้เพื่อรับหมายเลขคิว จากนั้นกลับมาในเวลา 14.00 น. เมื่อร้านเปิดให้บริการ และรอให้ถึงหมายเลขของคุณ ทีมงานของเราทั้ง สี่คนได้ทำตามขั้นตอนที่ระบุไว้นี้อย่างถูกต้อง และในที่สุดเราก็ได้คิวที่ 20 ของ วันและก็ได้ที่นั่งในเวลา 18:20 น. และเมื่อถึงตอนนั้นพวกเราก็หิวโซกันอย่าง มาก ซึ่งมันยิ่งทำให้อาหารมีรสชาติที่ดีมากขึ้นไปอีก ในช่วง 4 ชั่วโมงแห่งการรอคอย ทีมของเราได้ผลัดกันออกไปเดินสำรวจพื้นที่ รอบ ๆ เมืองเก่า แต่เมื่อคิวหมายเลข 20 ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เราก็เริ่มที่จะรออยู่กับ ที่และตั้งหน้าตั้งตารอ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากเมื่อได้สังเกตไปที่ฝูงคนรอบ ๆ ที่มาต่อคิวด้วยความแบบเดียวกัน ส่วนใหญ่นั้นอายุยังน้อย (ช่วง 20 – 30ปี) และ ดูเหมือนว่าจะมาจากทั่วทุกมุมโลก ที่บอกได้จากภาษาที่พวกเขาพูดคุยกัน ทั้ง เยอรมัน ญี่ปุ่น จีน เสปน ฟิลิปปินส์ และภาษาอังกฤษหลากหลายสำเนียง

ช่วงเวลาที่รอคิวเรายังสามารถมองเห็นภาพของเจ๊ไฝที่กำลังทำอาหารด้วยตังอย่าง ขะมักเขม้นบนครัวแบบเปิดที่หันหน้าออกนอกถนน ตรงนี้เองคือที่ที่เธอทำงาน อย่างหนักกว่าห้าคืนต่อสัปดาห์ พร้อมด้วยแว่นตานักบินที่เป็นจุดเด่นรัดแน่นอยู่ บนใบหน้า เธอทำงานทุกวันอังคารถึงวันเสาร์ ตั้งแต่เวลา 14.00 น. ถึงเที่ยงคืน ยืนอยู่หน้าเตาไฟร้อนระอุกว่าสามเตา ภาพมันดูคล้ายจะเป็นห้องฉุกเฉินมากกว่า จะเป็นห้องครัว เพราะแต่ละครั้งที่ออเดอร์เข้ามาอย่างเร่งรีบ เจ๊ไฝจะทำหน้าที่ จัดการอย่างเร่งรัดให้แต่ละเคสด้วยกระทะร้อน ๆ หม้อต้มและกระทะที่ใช้เจียว ไข่ฟูฟ่องออกมาเป็นไข่เจียวปูสีเหลืองทองอย่างไม่มีหยุดหย่อน ตามด้วยออเด อร์ร้อน ๆ อย่างบะหมี่ผัด และและต้มยำทะเลปรุงสุกสดใหม่ (นี่เป็นเพียงแค่สอง สามอย่างจากเมนูที่มีมากมายของร้าน) เธอยังมีผู้ช่วยอยู่อีกหลายคนที่จะคอยแบ ไปแบมารับอาหารออกไปเสิร์ฟ ส่วนตัวเธอเองนั้นจะยืนหยั่งรากอยู่ที่เดิม ภายใต้ เปลวไฟสีส้มสดใสที่โอบอุ้มเธอไว้ตลอดเวลา 89